Bebeğim bana küstü

17 Eylül 2009 6 Yorum

Merhaba sevgili anneler. 4 aylık bir kızım var ve pazartesi işe başladım. Bebeğim ben eve gelince yüzüme bakmıyor ve hiç gülmüyor. Babasına ve anneannesine gülmelerine devam ediyor. Bu beni çok üzüyor. Ne yapmalıyım? Desteğinize çok ihtiyacım var.
Serap

Popülerlik: 5% [?]

6 Yorum to “Bebeğim bana küstü”

  1. İpek diyor ki:

    Merhaba serap anne,
    ben kızımı bıraktığımda 6.5 aylıktı.hepimiz yaşadık bu süreçleri.şimdi 13 aylık oldu ve akşam anneanneden alıp eve geldiğimizde kapris yapıyor bazen.ona anlatın neden çalıştığınızı,sık sık sevdiğinizi söyleyin konuşun akşamları ona zaman ayırın.küçükler ama çok şey anlıyorlar emin olun.büyüdükçe ayrılmak zorlaşıyr.kaçarak ayrılıyorsunuz.işe gitmek işkence geliyor ama yapacak birşey yok.zamanla alışacak o da bu düzene.daha yeni olduğu için böyle davranıyor ama zamanla geçecek merak etmeyin.sevgiler.

  2. Seda diyor ki:

    Merhaba Serap hanım, oğluşumda bana tam 1 hafta küsmüştü..evde öyle davranınca gözlerim şişene kadar ağlardım.. merak etmeyin bitecek bu durum .. siz eski davrandığınız gibi davranın daha yakın olun eve gidince biz hala 16 aylık şimdi akşam ilk 30 dk sarılıp dans ederek geçiriyoruz,biraz birbirimize günümüz anlatıyoruz,ben onu çok da anlamasamda :D .. sizde böyle özel birşey bulun ve her akşam uygulayın..bakın nasıl bu durumu kabullenicek.Bu arada küslük son bulucak ama sanmayın başka birşey çıkmayacak :) şimdide ayağıma sarılıp gitmemi engellemeye çalışıyor sabahları :) sevgiler umarım yardımcı olabilmişimdir.

  3. Suna diyor ki:

    Akşam eve gittiğinde yüzünü senden çevirmesi normal. Korkma birkaç gün yapacak bunu ama sonra senin sabah gidip akşam geldiğini anlayacak ve şimdi benim oğlumun yaptığı gibi seni görünce çok sevinip kollarını bacaklarını çırpmaya başlayacak. Akşam yüzüne bakmıyor diye sakın pes etme. Ben oğlumla konuşuyordum “Sen bakmasan da ben seni seviyorum, sen benim canımsın.” diyordum. O yüzünü çevirince yüzüne çevirdiği tarafa geçip ordan konuşuyor onu okşuyordum. Emin ol bilerek yapıyorlar. Birine söyleyince “yok canım olur mu 3.5 aylık çocuk ne bilsin tavır almayı diyorlar ama bebekler sandıklarından çok daha akıllı.

    Bebeğinle beraber olduğun zaman zarfında başka hiçbir şeyle ilgilenme. Sana bakmazsa pes etme. Bol bol sev kokla. Bir de eve gelir gelmez emzir yavrunu. Karnı toksa bile onla beraber yatağa uzan onu sev okşa ve emzir. Bu arada ben işe başlayalı 2 ay oldu. Ben alıştım mı sanıyorsun? Her gün ona veda edip evden çıkarken kahroluyorum. Hala iş yerinde aklım hep onda. Ama ilk günkü kadar acı vermiyor. Bazen oğluma yeni ciciler alıp eve götürüyorum o beni mutlu ediyor. Bir de kişisel bakımıyla hep ben ilgiliniyorum sen de öyle yap. Akşam gidince yatmadan evvel onu bir güzel yıkıyorum, bebeyağıyla yağlayıp masaj yapıyorum. Bir de sürekli onla konuşuyorum. Birkaç gün sonra göreceksin sana küs davranmayacak. Bak sana işe başladığım ilk gün oğluma yazdığım mektubu yazayım sana.Bir arkadaşa daha göndermiştim böyle şimdi de sana yazayım.

    Canım oğlum,
    Bugün ilk kez seni bırakıp işe geldim. Yüreğim yangın yeri gibi. Birkaç saat oldu seni emzirip evden çıkalı, oysa asırlar olmuş gibi. Bak en güvendiğin bırakıp gitti seni. Biliyorum en güvende hissettiğin yerdi annenin memesi. Bir daha asla orda olduğun kadar güvende hissetmeyeceksin kendini. Affet beni oğlum mememden ayırdım seni.
    Bir bilsen doğduğun gün ne kadar mutlu ettin beni. Kaldırıp indiriyordun küçücük ellerini. Suratıma öyle anlamlı anlamlı bakıyordun ki “Bu kadın mı taşımıştı dokuz ay seni?”, “Bu muydu anne dedikleri?” Bense gördüğüm an aşık oldum sana, koşulsuzca seviyordum seni. Önce yabancıladık birbirimizi. Sen yaşamayı öğreniyordun bense senle yaşamayı. Kim bilir ne kadar ürküttü bu dünya seni. Korkma dedim sana “Bak bu dünya hala ürkütüyor beni.”
    İlk zamanlar çok zordu her şey. Bir an evvel işe başlasam diyordum, kurtulsam bu hapis hayatından. Bilmiyordum oğlum zamanın su gibi akıp geçeceğini, senin böyle birden büyüyeceğini. Bilmiyordum bir gülüşünün her şeye değeceğini. Bilmiyordum sen uyurken bile seni özleyeceğimi. Bilmiyordum senin bir “agun” için özgürlüğümden sonsuza kadar vazgeçebileceğimi.

    Bugün ilk ayrı günümüz bebeğim ve çok özledim seni. Elimi karnıma götürdüm birkaç kez, orda aradım seni. Senin o minik tekmelerini. Anladım ki ilk kez gerçekten ayrıyız şimdi. İçimse gerçekten bomboş şimdi. İçimdeyken sana dinlettiğim şarkıları tek başıma dinliyorum şimdi. Seni bırakıp gittim ya içimdeki anneliğim bana gücendi.
    Affet beni ne olur oğlum, en ihtiyacın olduğu zamanda bıraktım seni. Bir gün anlayacaksın demiyorum sana. Çok uğraştım ama bu dünyayı ben bile anlamadım ki. Annen senin için para kazanıyor şimdi. Belki de böyle kandırıyor kendini. Sakın sorma kendine “Benim günahım neydi?” Sana kalmadı oğlum, biz büyükler kullandık hepsini, tüm günahlar tükendi.

    Az sonra uyanacaksın biliyorum, saatin geldi. İlk kez ben olmayacağım yanında açtığında o güzel gözlerini. Bütün kelimeler yetersiz şuanda ve söylenecek ne çok şey var aslında. Bırakıp geldim seni. Affet oğlum ne olur affet beni.Şimdi sensiz burada, bomboş bu odada, duymasan da bağırıyorum sana “Çok seviyorum seni.”Allah hepimizin yardımcısı olsun.

  4. İpek diyor ki:

    Merhaba Suna anne,
    Şu anda iş yerindeyim ve gözlerim yaşlar içinde okudum mektubunuzu.ben de kızıma yazmıştım ilk anneler gününde.benzer duyguları yaşıyoruz.mahfettiniz beni.çok güzel kaleme almışsınız.işimiz gerçekten hem bedensel hem de ruhsal olarak çok zor.Allah gerçekten yardımcımız olsun.sevgiler

  5. Fatma diyor ki:

    Ahhh serap hanım çok zor.oğlumda yaptı bana aynı şeyleri.hele sunanın yazdığı mektup beni mahvetti.ahhh be suna ne yaptın bana.hala gözyaşlarımı tutamıyorum akıp gidiyor.
    eve gidince yalnız onla ilgilenin tüm işlerinizi o uyuyunca yapın.beraber gezin parka çıkın ona şarkı söyleyin.o elbet bırakıcaktır kaprisini:)çok zor allah tüm annelerin yardımcısı olsun.
    sokakta çocuklarıyla dolaşan anneleri kıskanıyorum valla.onlar gezdikçe içim yanıyor evladım nerde ben nerde.çok acı bir durum.onu çookkk özlüyorum allahım:(

  6. Çiğdem diyor ki:

    Suna beni de ağlattınız. Kızım sabah bakıcısına verirken ağladı. Sonrasında da kaçmak durumunda kaldım.
    Tanımadıgım birine kızımı bırakmak cok fena. aksam aynen anlattıgınız gibi sevincle karsılıyor. o an zaten bitiriyor herseyi. ayagını mutluluktan sallayısı da cok komik. içinde sarkılar söylüyor belli. bizim bir mutluluk dansımız var. eşimle beraber üçümüz sarılıp yaşasıın yaşasııın diye dönüyoruz hep beraber. cok hosuna gidiyor.
    umarım kolay alısır.

Yorum Yazın