Çocuğuma karşı çabuk sinirleniyorum
Merhaba arkadaşlar. Arka arkaya doğumlarım oldu. 2 yaşında ve 7 aylık bir bebeğim var. Artık iyice gerilmeye başladım. Gurbetteyim, kimse yok. Yanlış olduğunu bile bile 2 yaşındaki kızıma çok bağırıyorum, çok kısıtlıyorum. Bunaldım. Biliyorum o daha yavrucak birşeyden anlamıyor ama elimde olmadan patlıyorum. Ne olur biraz rahatlatıcı öneriler yazın. Emzirdiğim için sakinleştiricide kullanamam. Ne yapmalıyım?
Nevreste
Popülerlik: 34% [?]
Etiketler: Çabuk sinirleniyorum, Çabuk sinirlenmek, Sakinleşmek, Sakinleştirici öneriler
Merhaba nerveste hanım bebeğim daha 6 aylık bakalım ben nasıl olucam!!!
Benim yengemde aynı şekildeydi üst üste oldu doğumları oda çok sinirleniyordu normal ama tabi siz genede kızdığınız zamanlarda bir kaç dakika derin derin nefes alın düşünün yengem öyle yapmaya başlamıştı faydasını görüyordu birde şunu diyordu o bir kaç dakika içinde o daha çocuk onun bir suçu yok onun yaptıkları normal gibi şeyler söylüyordu.birde bitkisel çaylar içebilirsiniz anason rezene melissa gibi çaylar.sevgiler
Sakın bağırmyın.bende aynı hatayı yapım.bende yanlızdım kimsem yoktu.Sonuç çok ürkek korkak bir çocuk oldu. Kreşe gitmesiyle biraz açıldı sanki kesinlikle bağırmayın anlıyorum.Bebeğiniz çok küçük destek alın eşinizden, komşunuzdan v.s.Bağırmanın acısı sonra çıkıyor.
Merhaba,
Benimde 19 aylık bir kızım var.Şuanda çalışıyoum.Çalışmadığım zamanlarda hakkaten çok zor bir dönemdeydim.Sürekli bağırıyordum ve de vurduğum zamanlarda oluyordu.Bi kere sırtına öyle hızlı vurdum ki parmaklarımın izi çıktı hala vicdan azabı çekiyorum.Çok ağrıma gidiyor,dertini anlatabilse zaten hiç üzmeyecek konuşarak halledeceğiz ama konuşamayan,kendini savunamayan el kadar yavruya bağırmak insanın canını çok acıtıyor.Hele ki sizin 2 tane bebeğiniz var.Allah kolaylık versin ama lütfen kendinizi kaybetmeyin.Onlar konuşamıyorlar dertlerini anlatamıyorlar ki o yüzden husuzlanıyorlar.Ve ben bebeğimi bu stresden dolayı 6 ay zor emzirdim ve en önemli gıdaları anne sütü 2. bebeğinizi sütten mahrum etmeyin.Bu sinirli halinizi vurdumduymaz olarak bastırmalısınız.Bırakın ev dağınık kalsın.Bırakın halıya çay dökülsün en önemli varlığımız yavrularımız.Ben şimdi hiçbir şeyi önemsemiyorum etrafımdaki insan hakkımda neler neler konuşuyorlar.Hiç önem vermiyorum önemli olan bebeğim.Dün akşam işten geldim ona meyve suyu getirdim.Hepsini halıya boca etti ama hiç sesimi çıkarmadım.Halıyıda öyle deterjanla silmedim ıslak mendille geçiştirdim.Zaten işten gelmişim bebeğimi çok özlemişim o da beni.Niye ikimiznde morali bozulsun.Canı sıkılsın.Böyle olun lütfen onlar bizim en değerli varlığımız onları sevgiden mahrum etmemeliyiz.Onların bizden başka sığınacak limanı yok.Sadece anneleri ve babaları var.
Sağlıcakla kalın.
Bende eylülde çalışmaya başlıcam inş.2 sene aradan sonra.umarım biraz daha rahtlarım.bakıcı biraz rahatlatır beni diye düşünüyorum.çalışan biri olarakta 2 sene evde kalmak çok zor oldu,onunda gerginliği var.allah yardımcısı olsun tüm annelerin.cevaplarınız için teşekkürler
Merhaba, ben de aynı durumdaydım. kızımın biri 1,5 yaşında diğer 6 aylıkken başka bir şehre taşındık. Taşındığımız yerde ne bir akrabamız ne de arkadaşımız vardı. Çok çok zor bir durum. Benim sinirli halim çok uzun sürdü açıkçası. Önerim olsa kendim uygulardım:) Sadece yalnız olmadığını bilmeni istedim. bir de eşinin desteği çok önemli. o dönemde eşim çok destek oldu. sabahları erkenden o kalkıp ilgilendirdi çocuklarla. hatta çoğu zaman geceleri de o kalkardı. çünkü o kadar sinirliydim ki, sanki anlayacakış gibi bebeğe bile bağırırdım. 1 sene sonra rahatlamaya başlarsın. 2 sene sonra çok rahat edersin. Hatta etrafındaki tek çocuklu ailelerden daha da rahat edersiniz. çünkü zamanla kendileri oyun oynamaya başlıyorlar. biz biri 2,5 diğeri 1,5 olduğunda “bugün 10 dakika beraber oynadılar” diyerek başladık. sonra bu 10 dakika zamanla saatlere dönüştü. sadece biraz zaman ve sabır:)
Hatta işe başlayınca çok da üzülüyorsun keşke o günleri daha sakin ve doya doya yaşasaydım diye.
Benım kızımda şimdilik yanında kuzenleri var gayet iyi akşamları ben eve gıttıgımde benım peşimde (kuyrugum benım)sürekli yanında oluyum istıyor. Ama olmuyor herkes sana naz yapıyor dıyor. Özlemi oldugundan.
Anlatıyorum eve geldıgımde benimde iş yapmam gerektiğini ama anlamayınca halen kendi istegi olsun dıye tutturunca, dayanamayıp öfkeme yenik düşüyorum. bağırıyorum tabii sonrada pişman olmamak içten değil bendede çözüm yok sanırım her annenin başında var böyle olay…
İnşllh bır öneri bulacak arkadaşlar yardımcı olur bızlere…
Merhaba nevreste anne,
onlar daha küçücük yapmayın lütfen.evde çocuklarınızla olmak en güzeli.çalışmaya başlayınca o günleri özleyeceksiniz bence.çünkü daha çok yorulacaksınız akşam çocuklar uyuduktan sonra eve kendinize eşinize zaman ayırmak isteyecek yorulacak ve uykusuz kalacak işe öyle gideceksiniz belki de.evet 2 tane çok zor.haklısınız.insan sinir oluyor bazen.ama neden sinir oluyoruz onlar bizim istediklerimizi yapmadı diye ya da yere yemek döktü diye diyelim.ama onlar bizden bağımsız küçükler ama isktekleri var yapmak istedikleri.anlatamıyorlar detlerini belki onlar da bize kızıyor.çok masum onlar.sinirlenince sakın bağırmayın aksine sakinleşmek için derin derin nefes alın.onların size ne kadar muhtaç olduğunu tek dayanağının siz olduğunu düşünün.siz de onlara bağırırsanız düşünsenize ne kadar kötü hissederler kendilerini.
hadi nevreste annecim.sabır…onlara bağırmayalım üzmeyelim.güzellikle halledelim.onlar çok masum ve annelerine muhtaçlar.sevgiler
Selam canım.aynı şeylerii bende yaşdım ve hala yaşıorum.ben 16 yaşında ilk çcuğumu 19 yaşında da 2.çocuğumu kucağıma aldım.çok zor dönemler atlattım.araları 3 yaş.şimdi büyük olan 10 küçük oln 7 yaşında ma hala orunlar bitmedii hep kavga gürütü.benimde sinirerim yıprandı.aynı şekilde bende büyük kızıma çok bağırıp her şeyi ona yüklüyorum elimde olmadan.genellikle büyük çocuklar eziliyorlar elde olmadan.allah bizim gibilere sabır vsin başka ne dyebilirim kii işimiz zorr
Merhaba nevreste hanım bebek bakmak gerçekten çok zor benimde 6 aylık bir kızım var ağlamaya başladığı anda içim içimi yiyor sinirleniyorum fakat anne yüreği birşey yapamıyorsun ben sinirlendiğim anda direk aklıma o olmazsa ben naparım düşüncesi geliyor başlıyorum ona sarılmaya sakinleştirmeye o düşünce zaten herşeyi unutturuyor sizde sinirlendiğiniz anda onlarsız bir hayat nasıl olurdu diye düşünün görüceksinizki sinirlenmek yerine çocuklarına daha çok sarılcaksın.
Sizi o kadar iyi anlıyorum ki benim de 18 aylık bir kızım ve de 3 aylık bir oğlum var o kadar bunaldım ki anlatamam ben de sizin gibiyim büyük kızıma sürekli bağırıyorum sanki anlıyo çocuk öle masum masum bakıyo zaten kardeşi olduktan sonra huyu değişti hırçınlaştı bir de ben sinirimi ondan çıkarıyorum ne olur kızmayalım onlara asıl onların bize ihtiyacı var onlar istemediki böyle olmasını benim eşim de fazla ilgili değil çocuklarına karşı ben de bunalmış durumdayım hem maddi hem manevi zor günler geçiriyorum sizin gibi iş ten de çıktım çalışmayı o kadar özledim ki anlatamam tekrar görüşmek üzere kader arkadaşım
Paylaşmak bile insanı rahatlatıyor sağolun arkadaşlar.yalnız olmadığımı hissetmek güzel.evet eminecim çok ortak noktamız var.kızım hatta 2 yaş bile değil 22.5 aylık.eşim ilgilenir fakat öyle aman aman değil.allah bize kaldıramıcağımız yükler vermez,,ki korunurken hamile kaldım vardır bir hikmeti deyip yola devam etmek lazım sakince…hoşçakalın,görüşmek üzere.
Nevreste hanım bende o günlerden geçtim benimde oğullarım var hem evde olmam hemde iki çocuk çok bunalmıştım özellikle büyük oğluma daha çok bağırıyordum bazende hırsımı eşimden çıkarıyordum onlar küçük diye ama insan zamnala alışıyor sinirlerinize hakim olun lütfen onlar daha çocuk ben bir yıldır çoook sabırlıyım hiç tepki vermiyorum sakinim hem bi dahamı dünyaya geleceğiz onlar çocuk etrafıda dağıtsa topluyorum fazla kafama takmıyorum önceden odasını toplamıyor diye kızıyordum şimdi güzelcene anlatıyorum kızmadan.bir de ben psikiyatriye gittim hem derdimi anlattım hem de doktor ilaç tavsiye etti eğer emzirmeye engel değilse ilaçta içebilirsiniz insanı gerçekten rahatlatıyor fazla kendinizide üzmeyin rahat olmaya çalışın ben artık öyle yapıyorum sizin şimdi en zor günleriniz sonrasında herşey yoluna girecek hepimiz o yollardan geçtik benimde oturduğum şehirde hiç kimsem yok eşimde çok fazla yardım etmiyor ama üstesinden geldim herşeyin sizde yapabilirsiniz emin olun ama sakın çocuklara bağırmayın onlar daha çocuk psikolojileri bozulur yetiş değillerki sizi anlasın sevgilerle………
Bende kızım 6 aylıkken korunurken hamile kaldım ilk başlarda çok şaşırdık sonra sonra bu günlere geldik çalışıyorken işten çıkıp lohusalık peş peşe iki çocuk çok zor bazen şöyle çıkıp saatlerce tek başıma dolaşmak bi yerlerde oturmak alışveriş yapmak falan geçiyor psikolojik açıdan destek almamız lazım aslında
ben düşünüyorum vücuduma bakıyorum eskiden eser yok anne olmak çok güzeel bütün bunlara değer ne yapalım kaderin önüne geçilmiyo biz de çocuklarımızı büyütünce gezer tozarız biraz da vicdan azabı çekiyorum aslında ilk çocuklarımız için onlar da böyle olsun istemezlerdi hemen hemen herşeyden mahrum kaldı benim kızım bu sene neyse allah çocuklarımıza uzun ömür bizlere de peygamber sabrı versin öptm.bir şey sorucam ikinci bebek büyüdükçe daha da zorlaşıyor dimi?emeklemesi falan yani benim kızım çok kıskançlık yapıyo bebeğin kafasına falan birşeyler atıyo durmadan hırslanıyo beni onun yanında görünce bacağını kolunu falan tutuyo sıkı sıkı 
gözüm hep üstünde 
Gittikçe zorlaşıyor mu diye sormuşsun,,evet Emine gittikçe hem daha zorlaşıyor hem sen daha çok geriliyosun.gerçi ben bunu çan eğrisine benzetiyorum.sanırım bu sene çanın en üstünde gezezeceğiz zorluk bakımından:))ufaklık yürümeye başlıcak kızın en benci dönemi olacak vs..ama büyümeye devam ettikçe çocuklar bizde biraz daha rahatlıcaz sanırım inş.bende destek almayı düşünüyorum,en azından bir terapi işe yarardiye düşünüyorum.bol sabırlı günler dilerimm..hoşçakal
çocuk büyütmek yalnız hele çok zor bol sabırlar herşeyden önce ama hep diyorumki bazı şeylerin ilacı zamandır ve günler ne kadar zalim olsada geçmeye mahkumdur allah başka dert vermesin bi sorundan dolayı kızımı pedegoga götürdüğümde oraya bi kız çocuğu geldi 3 yaşında anne babasıyla kavga edince konuşan çocuk günlerdir konuşamıyomuş dili bağlandı diye feryat ediyodu annesi şunu diyorumki allah dert vermesin uykumuzu herşewyimizi terkediyoruz çocuk büyütürken ama tarifsiz dertler varki başa bi gelirse dününü o günlerini bbile nasıl arıyor insanki ben bilirim lütfen sakin olun çocuklarınız sağlıklı bu günler öyle böyle geçecek sakın bağırmayın çocuğunuza bi korkarsa o korkudan varya neler oluyo neler aman dikkatt!
benimde 4 yaşında bir oğlum var.şuan 2 aylık hamileyim,ve artık herşeye kızan bir anne oldum.o kadar gerginimki karnımdaki de etkilenir diye üzülüyorum.aslında onun küçük ol duğunu kabul etmememden kaynaklanıyor biliyorum.yetişkin gibi olmasını istememden kaynaklanıyo.ark.söylediği gibi kendimi tutamayıp terliği elime alıorum.bi çare oğlum bu sefer kardeş olunca ne yapacak şimdi de onu merak ediyorum
slm 21aylik koc burcu bi kizim var 5 ayliktan beri krese gidiyo arkadas iliskileri iyi olmali ama surekli gezmeye gittigim yerdeki cocuklarin kuzeninin ve bizim sacimizi cekip yuzumuze pancak atiyo kapiyi hizla carpiyo ben nasil onune gecerim bilmiyorum eline vurup kizip bagiriyorum ama vazgecmiyo naparim bu gecici bi surecse en az hasarla nasil atlatirim,bilmiyorum cunku daha tehlikeyi tanimiyor koltuga cikip sarkiyo iki kere zor yakaladim dusuyodu nerdeyse ben ilgilendikce o iyice oyun ya da inat yapiyo bilmiyorum nasil davranmaliyim vurunca icim aciyo ise de yaramiyo yardim edin…
hepimizin yaşadıkları hemen hemen aynı sabır çok önemli sanırım benimde kızım 3 yaşında oğlum 7 aylık ve yaşadıklarımın tarifi burada okuduklarımın aynı bazen delirdiğimi falan düşünüyorum ve kızıma çok bağırıyorum her gün bugün ona çok farklı davrancam diye başlıyorun gün sonunda bağrış çağrış çok üzülüyorum ama çıldırmamak elde değil bazen ne yapmalıyım biliyorum ama sinirlerim çok gergin ve ben sakin olamıyorum herkes kendi çocuğunu bilir ona göre davranıp eğitmeliyiz nesil yetiştiriyoruz unutmamalıyız ama elde değil bazen çıldırmamak Rabbim hepimizin yardımcısı olsun
merhaba;
benimde 21 aylık bir kızım var. her gördüğü şeyi istemeye başladı, öle alakasız şeylerki, alakasız bişi istediğinde ve vermediğimde o ağlaması kulaklarımda çınlıyo,ve birde benim hayır dediime evet diyenler olduğu için maalesef delirccek gibi oluyorum evde tek kaldığımızda. ne yapmam gerek. bu haldeyken ben sakin olamıyorum.ama olmak istiyorum. çünkü bu hem beni hemde bebeğimi yıpratıyor biliyorum.buna bir son vermek istiyorum. ne yapmalıyım nolur yardım edin…her istediğini vermelimiyim…düzgünce anlatıncada anlamıyo, illa istiyo, bende bağırınca bi köşeye pısışıyo.vicdanım artık bukadarını kaldırmıyo…bunalımdayım.yardım edin nolursunuz! üstelik hiç bişide yediremiyorum.düzensiz saçma sapan bi beslenme alışkanlığı edindi. birde öle bağırışma..artık dayanamıyorum.nolur yardım edin nolur!
benimde 2,5 yaşında bi kızım var beni çok sinirlendiriyo çok bağırıyorum çok üzüyorum kızımı ama bende kızıyorum bugün oturup beraber ağladık sürekli oynamak istiyo bana hiç iş yaptırmıyo yemeği bile zor yapıyorum herşeyi oda yapmak istiyo ama herşeyi berbat ediyo çok sıkıldım napıcam bilmiyorum babannesiyle aynı apartmanda oturuyoruz ama hiç gitmiyo bensiz odadan odaya gitmiyo babasında bile durmuyo sürekli yakamda ve ben çok bunaldım çok sıkıldım ne yapmalıyım bilmiyorum ilgi istiyor anlıyorum ama birsürü iş var evde kim yapacak çok sıkıldım sürekli ağlıyorum artık kızımda beni görünce daha çok ağlıyo sarılıp ağlıyoruz bizde çok zormuş anne olmak
NEVRESTE merhabalar bende yurtdisindayim burada bir iki arkadas dahil hic kimsem yok 3 yasinda bir kizim 2 aylik bir oglum var bende ayni durumdayim cok gerginim hatta kizim benden nefret etmeye baslamisti inanirmisin babasi ise giderken arkasindan oyle bir agliyorduki gitme diye kendimden nefret etmeye basladim ama karar verdim zaten geceleri uykusuzum biraz daha uykusuz kalirim dedim ev islerini gece onlar uyuduktan sonra esimin yardimiyla yapiyorum sonra gecenin ilk saatlerinde esim sabaha karsi ben bebekle ugrasiyorum ama gunduz oglum uyudugu an kizimla oyunlar oynuyoruz onlari alip yemek yemeye parkta kizimla oyun oynamaya gidiyoruz bu donem fazla uzun degil en fazla1 yil bu bir yil benden birseyler alip gotursun ama benim kizimin psikolojisinden degil onu omur boyu pasif ezik bir kiz olarak gormektense sadece kizimi mutlu etmek icin bir yil biraz fazla yorulurum kucugu uyuyunca beraber oyunlar oynayin sarilin sohbet edin muzik dinleyin gerekirse yemegi dahi disarida yeyin yada disaridan getirtin onun senden baska siginacagi bir kucak yok sende itersen o ne yapsin bir dusun BU GUNLERINI SADECE ONLARA AYIR ONLARI MUTLU ETKI SENDE MUTLU OLASIN
ARKADASLAR DIKKAT TUVALET EGITIMI konusunda babybon yani agzindan su verdigin zaman kolunu siktiginda cis yapan oyuncak bebekler var bu bebegin ben cok faydasini gordum kizim kolayca tuvalet egitimini aldi gizlice suyu bebegin agzina koyup bak bebegin tuvalete gitmek istiyo deyip bebege pipisini yaptiriyordun kizim da bende yapacagim diyerek soylemeye basladi hepsi 3 gun surdu kizim ve ben hic zorluk cemedik
Merhabalar,
kizim suan 22 aylik,cok uslu bir kizim var allahim nazardan korusun,gurbette bende yapayalnizim,esimin destegini hicmi hic göremiyorum, göremeyecemde sanirim:(( son aylarda esimle olan madi manevi sorunlardan dolayi, cok gerginim cok sinirliyim,cok kavga ediyoruz,esime sinir olunca kiizmin en ufak hareketine bagiriyorum,halbuki öyle bir suc isledigide yok, kendine zarar vermesinden korktugum icin surekli yapma kizim etme kizim , awadir, uwadir deyip cocugumu iiyce korkak alistiriyorum sanirim.Birsey yaparken , yapmak isterken arkasina dönüp bana bakiyor,acaba kiziacakmiyim diye::(( suan yazarken bile cok uzuluyorum.GECeleri birden aglamaya basliyor anne anne diyor, sanirim gunduz bagirdigimdan dolayi diyorum.Cocuk drumuza sordum gecenlerde,aslinda böyle seyler burda almanyada drlara söylemek cok yanlis,heran genclik merkezinden seni kortrole gelip bakiyorlar, saglik durumun iyi degilse cocugunu elinden aliyorlar,devlet bakacak diyorlar:(((( allah korusun böyle durumlardan .Neyse cocuk dr bana yalniz olmamdan dolayi kiizminda fazla kontak kurdugu cocuklar olmadigindan,Anne.Cocuk kurlari var burda, ona gitmemi onerdi.3 haftalik seni evinden baya uzakta olan biryere gönderiyolar,sana özel oda verilen,bu full pansiyon,bazi terapilerin yapildigi,spor faaliyetlerin oldugu ,saglik sorunlariniz varsa o konudada yardimci olduklari yerlermis.Orda cocuklarla ilgileniyorlar kres gibi sabah 8 -15 arasi, annede bu arada terapilere katiliyor,psikolaglarla konusmalar oluyor,spor, yuruyus vs.Yani orda anne kendine geliyor bir deyimle.Ben yeni basvuru yaptim sigorta herseyini karsiliyor,cevap bekliyorum nereye cikacak diye.insallah en kisa zamanda giderim, donuncede yazarim faydasi oldumu olmadidimi diye:))))Diyecegim yurtdisinda olan anneler varsa ve benim gibi sorunlar yasiyorlarsa cocuk drlarina söylesinler bizde anne cocuk(mutter-kind kur) kuruna gitmek istiyoruz diye.Cunku basvuru yaparken cocuk dr ve ev drlari basvuru evlraklarini doldurmalari gerekiyor.Uzun oldu biraz kusura bakmayin,allah tum annelere önce saglik sonrada sabir versinki cocuklarimizi iyi yetistirelim.Görüsmek dilegi ile…
ben kübra daha yaşım küçük 16 yaşındayım ama çoq cabuk sinirleniyorum bu sinir yüzünden çok insan kaybettimm küçük kardeşime ben bakıyorum ve ona coq baqırıyorum sinirlendiğimde ve yerii qelioo vuruorum hemde coq sert sinirlendiimde iillakii bişeyleri kırıp dökücem anca ölerahatlıom sinir sorunumu nasıl qiderebiliirm yoqsaa daha çoqq problem yasıcam ailemle be cevremle ..?
Jinda almanyada nerdesin?? ben de mutlaka doktorumdan oyle bi kur istiycem.. tesekkurler
benimde 2 yaşını dolurmuş kızım var eşimle sorunlar yaşıyoruz bütün hırsımı yavrumdan alıyorum sürekli bağırıyorum herşeyine hayır diyorum sürekli gözlerim üstünde artık kendimden NEFRET EDİYORUMMMMMMMMM
merhaba,
1 yasinda oglum var ve bu benim ilk cocugum. tecrübem yok ve evde benden ve oglumdan baska kimsede yok esim calisiyo. sanirim bundan dolayi oglum benim üzerime cok düsüyo. hep benimle olmak istiyo biran olsun beni görmezse bas bas bagiriyo. kendimi toplamak kafa dinlemek islerimi yapmak istiyorum ama nafile. artik dayanamiyorum en kücük birseyde ogluma bagiriyorum sonrada vijdan azabi cekiyorum. ne yapabilirim lütfen biri bana yardim etsin. simdiden cok tskler….
selam benim birı 9 yasinda digeri 1 yasında 2 kızım var buyuk kızımla hıc anlasamıyorum sureklı zıtlasıyorz derslerıne karsı hıc ıstek yok bırseyı yap dedıgım zaman tam 3 kere soyletıyo ve ondan elma ıstesem armut getırıyr bende anında sınırlenıp ya bagırıyorum ya tahammul edemeyıp vuruyorum ve 10 dakıka soylenıyorum kızıma karşı ıcımı sınır kapladı ne yapsa batıyor benden uzaklastıgının farkındayım bende cok uzuluyorum elımde degıl sabretmek korkuyorum buyudukten sonra daha cok uzaklasmasından.ama hasta olsa vıjdan azabı cekıyorum nasıl davranmalıyım bılmıyorum nasıl sabır gosterebılırım lutfen bırı bana soylesın yuce rabbım bana cok guzel evlatlar verdı ınsallah sabrınıda verır cok teşekkurler
merhaba
benim kızım 2 yaşında bir kızım var önceleri çok sakindi şimdi ise hiç söz tutmıuyor tutvalet sorunu yaşıyoruz çok sinirli kızım ne yapıcagımı bilnmiyorum bende çok sinirleniyorum kendimi tutamıyorum işallah düzelir kızım herkese teşekkürler
ben hiç birinizi anlayamadım arkadaşlar kusura bakmayın ama siz peşpeşe çocukları doğurdunuz diye asabisiniz diye bunun ceremesini neden çocuklara yaşatıyorsunuz anlayamadım.sizin gurbette olmanızdan ,evde uzun süre çalışmadan oturmanızdan yada peşpeşe hamile kalmanızdan çocuğunuzmu sorumlu bence hepinizin vicdanı sızlamalı .daha 2 yaşındaki çocuğa bağırırsanız ilerde ne yapıcaksınız ben bilmem artık. ozaman da döversiniz heralde.benimde 10 aylık kızım ve 3 yaşında bir kızım var.ve onlara asla bağırmadım benden tek istedikleri oyun.hepsi bu
bütün annler hklısınız;ama çocuğumuzun sağlıklı bir şekilde yetişmesini isityorsak onlarla konuşarak bağırmadan akince isteklerini yerine gtrmeliyiz..biz onlarsız na yaparız sonra….düşünsenize ilkokula başladığında sorunlu bir çocuk olduğunu!içimiz kan ağlar ve doktor doktr dolaşmak zorunda kalacağız çocuğumuzun pskolojisi düzelsin diye..aslında doktora gtmesi gerekn biziz….benim 3 yaşını 2 ay geçmiş bir oğlum var…bundan 2 aya kadar okadar sakin okadar sesiiz bir çocuktu ki..her gören şaşırıp kalırdı…benim çocuğum çok geç konuşmaya başladı,ama şimdi görseniz bülbül gibi…tabi o konuştukca istekleri dahada artıyor istemeleri bitmiyor ve hYIR Kelimesine keinlikle tahammülleri yok….işte ben çok hayır dedim ve şu an 2 aydır(kısa bir sürede olsa)ceremesini çekiyorum..okadar asi ,sinirli asabi ,söz dinlemeyen bir çocuk oldu ki suçu onda değil kendimde arıyorum…kesinlikle çocuğumuza bağırmayalım ve poposuna yad aellerine dahi vurmayalım..onlara kişilik kazandıran biz anneleriyiz…düzgün sağlıklı bir çocuk yetiştirmek istiyorsak kesinlikle hayır kelimesini ve bağırmayı keselim….ALLAH hepimize sabır versin….
Bende az önce mutfağın altını üstüne getirdiği için oğluma çok yüksek sesle ve büyük bir sinirle bağırdım.Hatta bir hışımla kucağıma alıp yatağına attım resmen.Evet doğum yaptıktan sonra ve ücretsizde izin alınca psikolojim felaket bozuldu.Doğru biz onlarsız ne yaparız başına bişi gelicek diye endişem birazda o yüzden sinirleniyorum dolap kapılarını bağlamama rağmen deterjanları yağ çözücüleri bir şekilde alıyor o korkuyla hırsımı ondan çıkarıyorum.
merhaba hanımlar benimde 6 aylık bir kızım var ve ilk çocuğum beni,m çalışmak zorunda olan bir anneyim bende ve hep eziğim çogu anne gibi bende sizin gibi belkide sizden daha beter bir durumdayım kızlar sinirlerime hakim olmak okadar zorki ufacık birşeyde alah allah ses tonum tavan yapıyo sinir 1,500 lerde oluyo ilk çocuk cahillik var elbette ama çok küçük ve ben ona bile bağırıyorum ve sonrasında nefret ediyorum lkendimden ağlamaktan içim geçiyor napıcamı bilmiyorum eşimede aynı adam allahlık sakin ama ben onu bile delirtmeyi beceriyorum kızlar bende daha tecrübelisiniz benede akıl verin nasıl sakin olmam gerek
merhaba 5 yaşında oğlum be bir yaşında kızım var kimseden yardım alamıyorum eşim de işinden dolayı yanımda değil yalnızım.oğlum da hiperaktivite ve dikkat eksikliği var dr ilaca ilköğretime başlayınca ya kadar düzelmezse başlarız dedi.geçen seneye göre daha iyi ama kendini kollayamıyor bisikletle arabanın önüne çıkıyor ve daha bir sürüşeyler söyledğim bir şeyi 10 kere tekrarlamam gerekiyor yapması yada yapmaması için beni duymadığını yada dinlemediğini düşünüyorum.bende sabır tükendi bagırmadan anlamıyor kardeşine ve okulda arkadaşlarına zarar veriyor.güzel güzel konuşuyorum hala hiçbirşey değişmeyince sabrım tükeniyor hırpalıyorum.yaşamımız oğlumun bize yaşattığı iniş çıkışlarla çok zor geçiyor şimdi küçük ama büyüdüğünde nasıl olur daha çok strese giriyorum.bende sinirsel boyun ağrıları ve uyuşmalar başladı.benim kimyam bozulmuş durumda oğluma karşı duygularımın yıpranmış olduğunu sabrımın tükenmiş olduğunu hissediyorum.bebekliği de çocukluğu da çok zordu.sabrımı asıl zorlayan artık büyüdüğünü konuşmalarıyla hissettirirken yaptıklarıyla hayal kırıklığına uğratması çok tehlike atlattık. yani yüreğim ağzımda yaşıyorum desem doğrudur. bunlar da beni hayata karşı yordu. sizin bana tavsiyeniz nedir acaba?