Çocuğuma karşı çabuk sinirleniyorum yazısına yapılan yorumlar

özlem tarafından

özlem — Mon, 18 Jan 2010 23:57:24 +0000

hepimizin yaşadıkları hemen hemen aynı sabır çok önemli sanırım benimde kızım 3 yaşında oğlum 7 aylık ve yaşadıklarımın tarifi burada okuduklarımın aynı bazen delirdiğimi falan düşünüyorum ve kızıma çok bağırıyorum her gün bugün ona çok farklı davrancam diye başlıyorun gün sonunda bağrış çağrış çok üzülüyorum ama çıldırmamak elde değil bazen ne yapmalıyım biliyorum ama sinirlerim çok gergin ve ben sakin olamıyorum herkes kendi çocuğunu bilir ona göre davranıp eğitmeliyiz nesil yetiştiriyoruz unutmamalıyız ama elde değil bazen çıldırmamak Rabbim hepimizin yardımcısı olsun

cennet tarafından

cennet — Tue, 22 Dec 2009 19:49:49 +0000

slm 21aylik koc burcu bi kizim var 5 ayliktan beri krese gidiyo arkadas iliskileri iyi olmali ama surekli gezmeye gittigim yerdeki cocuklarin kuzeninin ve bizim sacimizi cekip yuzumuze pancak atiyo kapiyi hizla carpiyo ben nasil onune gecerim bilmiyorum eline vurup kizip bagiriyorum ama vazgecmiyo naparim bu gecici bi surecse en az hasarla nasil atlatirim,bilmiyorum cunku daha tehlikeyi tanimiyor koltuga cikip sarkiyo iki kere zor yakaladim dusuyodu nerdeyse ben ilgilendikce o iyice oyun ya da inat yapiyo bilmiyorum nasil davranmaliyim vurunca icim aciyo ise de yaramiyo yardim edin…

sema tarafından

sema — Sat, 05 Dec 2009 13:33:49 +0000

benimde 4 yaşında bir oğlum var.şuan 2 aylık hamileyim,ve artık herşeye kızan bir anne oldum.o kadar gerginimki karnımdaki de etkilenir diye üzülüyorum.aslında onun küçük ol duğunu kabul etmememden kaynaklanıyor biliyorum.yetişkin gibi olmasını istememden kaynaklanıyo.ark.söylediği gibi kendimi tutamayıp terliği elime alıorum.bi çare oğlum bu sefer kardeş olunca ne yapacak şimdi de onu merak ediyorum

Duygu tarafından

Duygu — Sat, 31 Oct 2009 08:38:12 +0000

çocuk büyütmek yalnız hele çok zor bol sabırlar herşeyden önce ama hep diyorumki bazı şeylerin ilacı zamandır ve günler ne kadar zalim olsada geçmeye mahkumdur allah başka dert vermesin bi sorundan dolayı kızımı pedegoga götürdüğümde oraya bi kız çocuğu geldi 3 yaşında anne babasıyla kavga edince konuşan çocuk günlerdir konuşamıyomuş dili bağlandı diye feryat ediyodu annesi şunu diyorumki allah dert vermesin uykumuzu herşewyimizi terkediyoruz çocuk büyütürken ama tarifsiz dertler varki başa bi gelirse dününü o günlerini bbile nasıl arıyor insanki ben bilirim lütfen sakin olun çocuklarınız sağlıklı bu günler öyle böyle geçecek sakın bağırmayın çocuğunuza bi korkarsa o korkudan varya neler oluyo neler aman dikkatt!

Nevreste tarafından

Nevreste — Sat, 31 Oct 2009 08:37:52 +0000

Gittikçe zorlaşıyor mu diye sormuşsun,,evet Emine gittikçe hem daha zorlaşıyor hem sen daha çok geriliyosun.gerçi ben bunu çan eğrisine benzetiyorum.sanırım bu sene çanın en üstünde gezezeceğiz zorluk bakımından:))ufaklık yürümeye başlıcak kızın en benci dönemi olacak vs..ama büyümeye devam ettikçe çocuklar bizde biraz daha rahatlıcaz sanırım inş.bende destek almayı düşünüyorum,en azından bir terapi işe yarardiye düşünüyorum.bol sabırlı günler dilerimm..hoşçakal

Emine B. tarafından

Emine B. — Sat, 31 Oct 2009 08:37:35 +0000

Bende kızım 6 aylıkken korunurken hamile kaldım ilk başlarda çok şaşırdık sonra sonra bu günlere geldik çalışıyorken işten çıkıp lohusalık peş peşe iki çocuk çok zor bazen şöyle çıkıp saatlerce tek başıma dolaşmak bi yerlerde oturmak alışveriş yapmak falan geçiyor psikolojik açıdan destek almamız lazım aslında ben düşünüyorum vücuduma bakıyorum eskiden eser yok anne olmak çok güzeel bütün bunlara değer ne yapalım kaderin önüne geçilmiyo biz de çocuklarımızı büyütünce gezer tozarız biraz da vicdan azabı çekiyorum aslında ilk çocuklarımız için onlar da böyle olsun istemezlerdi hemen hemen herşeyden mahrum kaldı benim kızım bu sene neyse allah çocuklarımıza uzun ömür bizlere de peygamber sabrı versin öptm.bir şey sorucam ikinci bebek büyüdükçe daha da zorlaşıyor dimi?emeklemesi falan yani benim kızım çok kıskançlık yapıyo bebeğin kafasına falan birşeyler atıyo durmadan hırslanıyo beni onun yanında görünce bacağını kolunu falan tutuyo sıkı sıkı gözüm hep üstünde

Dilek tarafından

Dilek — Sat, 31 Oct 2009 08:37:19 +0000

Nevreste hanım bende o günlerden geçtim benimde oğullarım var hem evde olmam hemde iki çocuk çok bunalmıştım özellikle büyük oğluma daha çok bağırıyordum bazende hırsımı eşimden çıkarıyordum onlar küçük diye ama insan zamnala alışıyor sinirlerinize hakim olun lütfen onlar daha çocuk ben bir yıldır çoook sabırlıyım hiç tepki vermiyorum sakinim hem bi dahamı dünyaya geleceğiz onlar çocuk etrafıda dağıtsa topluyorum fazla kafama takmıyorum önceden odasını toplamıyor diye kızıyordum şimdi güzelcene anlatıyorum kızmadan.bir de ben psikiyatriye gittim hem derdimi anlattım hem de doktor ilaç tavsiye etti eğer emzirmeye engel değilse ilaçta içebilirsiniz insanı gerçekten rahatlatıyor fazla kendinizide üzmeyin rahat olmaya çalışın ben artık öyle yapıyorum sizin şimdi en zor günleriniz sonrasında herşey yoluna girecek hepimiz o yollardan geçtik benimde oturduğum şehirde hiç kimsem yok eşimde çok fazla yardım etmiyor ama üstesinden geldim herşeyin sizde yapabilirsiniz emin olun ama sakın çocuklara bağırmayın onlar daha çocuk psikolojileri bozulur yetiş değillerki sizi anlasın sevgilerle………

Nevreste tarafından

Nevreste — Sat, 31 Oct 2009 08:37:03 +0000

Paylaşmak bile insanı rahatlatıyor sağolun arkadaşlar.yalnız olmadığımı hissetmek güzel.evet eminecim çok ortak noktamız var.kızım hatta 2 yaş bile değil 22.5 aylık.eşim ilgilenir fakat öyle aman aman değil.allah bize kaldıramıcağımız yükler vermez,,ki korunurken hamile kaldım vardır bir hikmeti deyip yola devam etmek lazım sakince…hoşçakalın,görüşmek üzere.

Emine tarafından

Emine — Sat, 31 Oct 2009 08:36:17 +0000

Sizi o kadar iyi anlıyorum ki benim de 18 aylık bir kızım ve de 3 aylık bir oğlum var o kadar bunaldım ki anlatamam ben de sizin gibiyim büyük kızıma sürekli bağırıyorum sanki anlıyo çocuk öle masum masum bakıyo zaten kardeşi olduktan sonra huyu değişti hırçınlaştı bir de ben sinirimi ondan çıkarıyorum ne olur kızmayalım onlara asıl onların bize ihtiyacı var onlar istemediki böyle olmasını benim eşim de fazla ilgili değil çocuklarına karşı ben de bunalmış durumdayım hem maddi hem manevi zor günler geçiriyorum sizin gibi iş ten de çıktım çalışmayı o kadar özledim ki anlatamam tekrar görüşmek üzere kader arkadaşım

Sema tarafından

Sema — Sat, 31 Oct 2009 08:35:59 +0000

Merhaba nevreste hanım bebek bakmak gerçekten çok zor benimde 6 aylık bir kızım var ağlamaya başladığı anda içim içimi yiyor sinirleniyorum fakat anne yüreği birşey yapamıyorsun ben sinirlendiğim anda direk aklıma o olmazsa ben naparım düşüncesi geliyor başlıyorum ona sarılmaya sakinleştirmeye o düşünce zaten herşeyi unutturuyor sizde sinirlendiğiniz anda onlarsız bir hayat nasıl olurdu diye düşünün görüceksinizki sinirlenmek yerine çocuklarına daha çok sarılcaksın.